Mikrobiota jelitowa w terapii zapalenia stawów kręgosłupa

mikrobiota-jelitowa-leczenie-as

Mikrobiota jelitowa w zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa – nowe możliwości leczenia przez modulację bakterii jelitowych

Słowa kluczowe: zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, mikrobiota jelitowa, dysbioza, probiotyki, prebiotyki, ankylosing spondylitis, bakterie jelitowe, modulacja mikrobioty, Bifidobacterium, Bacteroidetes, dieta modulująca mikrobiotę, BASDAI, BASFI.

Spis treści

  1. Wprowadzenie – zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa i mikrobiota jelitowa
  2. Rola mikrobioty jelitowej w patogenezie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (AS)
  3. Charakterystyka zmian w mikrobiocie jelitowej u pacjentów z AS
    1. Dysbioza i różnorodność mikrobioty
    2. Konkretne zmiany w populacjach bakterii – Bifidobacterium i Bacteroidetes
  4. Diagnostyka i wskaźniki monitorowania aktywności choroby i zmian mikrobioty
  5. Znaczenie modulacji mikrobioty jelitowej w terapii AS
    1. Probiotykoterapia w AS
    2. Prebiotyki i dieta jako modulatory mikrobioty
    3. Porównanie metod terapii – leczenie standardowe vs. interwencje mikrobiotyczne
  6. Bezpieczeństwo stosowania interwencji mikrobiotycznych
  7. Ograniczenia współczesnych badań i perspektywy rozwoju
  8. Praktyczne zalecenia dla pacjentów i specjalistów
  9. Mikrobiota jelitowa w AS – Najczęściej Zadawane Pytania
  10. Bibliografia

Wprowadzenie – zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa i mikrobiota jelitowa

Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (AS, ankylosing spondylitis) to przewlekła, postępująca choroba zapalna zaliczana do grupy spondyloartropatii. Jej głównym objawem jest długotrwały ból i sztywność kręgosłupa, prowadzące w zaawansowanym stadium do problemów z poruszaniem się i pogorszenia jakości życia. W ostatnich latach pojawiają się coraz liczniejsze dowody, że funkcjonowanie układu odpornościowego u pacjentów z AS jest powiązane z mikrobiotą jelitową – złożonym ekosystemem bakterii zasiedlających przewód pokarmowy człowieka. Dysbioza, czyli zaburzenie składu i różnorodności tej mikrobioty, wydaje się odgrywać ważną rolę zarówno w wywołaniu, jak i przebiegu choroby.

Do niedawna leczenie AS koncentrowało się głównie na farmakoterapii (niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki biologiczne, fizjoterapia), jednak badania nad mikrobiotą jelitową otwierają nowe możliwości wsparcia standardowych metod – zwłaszcza przez zastosowanie probiotyków, prebiotyków czy odpowiednio zbilansowanej diety. W niniejszym artykule omówimy dokładnie mechanizmy zaburzeń mikrobioty w AS, sposoby ich identyfikowania, aktualne możliwości terapeutyczne oraz znaczenie tych odkryć zarówno z perspektywy fizjoterapeuty, lekarza, jak i pacjenta szukającego nowoczesnych metod leczenia.

Rola mikrobioty jelitowej w patogenezie zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa (AS)

Podstawowe badania naukowe wykazały, że układ immunologiczny i mikrobiota jelitowa pozostają ze sobą w ścisłej, dynamicznej relacji. W AS obserwuje się wyraźne zaburzenia mikroflory jelitowej oraz przewagę niektórych szczepów bakterii, które potencjalnie mogą nasilać procesy zapalne poprzez mechanizmy immunologiczne oraz metaboliczne (np. produkcję metabolitów wpływających na szczelność bariery jelitowej, aktywację limfocytów, produkcję cytokin prozapalnych). Część z tych procesów wyjaśnia tzw. oś jelito-staw – zjawisko, w którym sygnały immunologiczne wywodzące się z przewodu pokarmowego pośrednio wpływają na stawy i tkanki okołostawowe.

Badania metagenomiczne i techniki sekwencjonowania nowej generacji pozwoliły dokładnie porównać skład mikrobioty jelitowej pacjentów z AS i zdrowych ochotników, potwierdzając istotne różnice nie tylko w ilości poszczególnych bakterii, lecz także w całkowitej różnorodności mikrobiologicznej.

Charakterystyka zmian w mikrobiocie jelitowej u pacjentów z AS

Dysbioza i różnorodność mikrobioty

Osoby z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa charakteryzują się znaczną dysbiozą jelitową. Szczegółowe meta-analizy, w tym najnowsza praca Chen i wsp. (2024), wykazały istotnie niższą tzw. α-różnorodność (współczynniki Chao1, Shannon) mikrobioty u pacjentów z AS w porównaniu do populacji zdrowej. Oznacza to, że środowisko bakteryjne w przewodzie pokarmowym pacjentów jest mniej zróżnicowane i mniej elastyczne względem czynników środowiskowych.

Redukcja różnorodności mikroorganizmów wpływa negatywnie na szereg funkcji ochronnych organizmu, sprzyja zaburzeniom immunoregulacyjnym i, jak wskazują badania, nasila tendencję do przewlekłego stanu zapalnego. Co szczególnie istotne, stopień zaburzenia mikroflory koreluje z aktywnością choroby ocenianą standaryzowanymi skalami, takimi jak BASDAI (Bath Ankylosing Spondylitis Disease Activity Index) czy BASFI (Bath Ankylosing Spondylitis Functional Index).

Konkretne zmiany w populacjach bakterii – Bifidobacterium i Bacteroidetes

Analizy metagenomiczne wykazały nie tylko ogólną utratę różnorodności mikrobioty, ale również wyraźne przesunięcia w liczebności konkretnych grup bakterii:

  • Obniżenie populacji Bifidobacterium: Bifidobacterium to ważny rodzaj bakterii uznanych za korzystne dla zdrowia (probiotyczne). U pacjentów z AS stwierdzono istotne obniżenie ich liczebności, co może zmniejszać naturalne właściwości przeciwzapalne mikroflory.
  • Zwiększenie udziału Bacteroidetes: Grupa ta, w dużych ilościach, bywa powiązana z nasileniem procesów zapalnych i patologiczną aktywacją układu immunologicznego.

Zmiany te potwierdzają, że mikrobiota chorych z AS wykazuje tendencję do przekształcania się w kierunku składu mniej przyjaznego dla równowagi immunologicznej.

Diagnostyka i wskaźniki monitorowania aktywności choroby i zmian mikrobioty

Współczesna diagnostyka zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa i monitorowanie skuteczności leczenia opiera się na połączeniu objawów klinicznych, badań obrazowych oraz testów laboratoryjnych. Pod kątem zmian mikrobioty istotne są:

  • Testy molekularne (np. sekwencjonowanie 16S rRNA): pozwalają określić skład mikrobioty i jej różnorodność.
  • Wskaźniki aktywności choroby:
    • BASDAI (ocena nasilenia objawów zapalnych)
    • ASDAS (Ankylosing Spondylitis Disease Activity Score)
    • BASFI (ocena funkcjonalności)
  • Wskaźniki zapalne: CRP, OB
  • Ocena odczuwanego bólu: skala VAS
  • Monitorowanie jakości życia: kwestionariusz SF-36

W praktyce klinicznej łączenie tych wskaźników z oceną mikrobioty pozostaje domeną badań naukowych, jednak rozwój tych narzędzi otwiera realne perspektywy na wdrożenie diagnostyki personalizowanej.

Znaczenie modulacji mikrobioty jelitowej w terapii AS

Pojawienie się zaburzeń mikrobioty jako potencjalnego czynnika wpływającego na przebieg AS skłoniło badaczy do rozpoczęcia prób regulacji ekosystemu bakteryjnego w celu wsparcia leczenia i poprawy komfortu życia pacjentów. Kluczowe strategie obejmują zarówno dietę, jak i suplementację probiotykami lub prebiotykami.

Probiotykoterapia w AS

Meta-analizy wskazują, że suplementacja probiotykami – szczególnie szczepami zawierającymi Bifidobacterium czy Lactobacillus – może:

  • Wspierać odbudowę zaburzonej mikroflory jelitowej
  • Obniżać subkliniczne objawy stanu zapalnego
  • Wpływać korzystnie na wartości wskaźników aktywności choroby (BASDAI, BASFI)

Jednocześnie należy podkreślić, że skuteczność probiotykoterapii w AS jest zróżnicowana między pacjentami, a mechanizmy jej działania – wciąż są przedmiotem intensywnych badań klinicznych. Probiotyki mogą być jednak wartościowym wsparciem, szczególnie dla osób pragnących aktywnie dbać o swoje zdrowie poza farmakoterapią.

Prebiotyki i dieta jako modulatory mikrobioty

Prebiotyki (błonnik pokarmowy, inulina, oligosacharydy) oraz odpowiednio zbilansowana dieta (bogata w warzywa, owoce, produkty fermentowane) mogą poprawiać różnorodność bakterii jelitowych i sprzyjać rozwojowi pożądanych szczepów, takich jak Bifidobacterium. Uzupełnienie codziennego jadłospisu o produkty fermentowane (np. kefiry, jogurty naturalne, kiszonki), a ograniczenie nadmiaru tłuszczów zwierzęcych i cukrów prostych, wspiera działanie prebiotyków i działa synergistycznie z konwencjonalnym leczeniem AS.

W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że odpowiednia dieta może także wpływać na złagodzenie objawów zapalnych i poprawę funkcjonowania bariery jelitowej, co teoretycznie redukuje ryzyko nasilenia objawów reumatycznych.

Porównanie metod terapii – leczenie standardowe vs. interwencje mikrobiotyczne

Aktualne wytyczne oraz wyniki badań jednoznacznie wskazują, że interwencje mikrobiotyczne (probiotyki, prebiotyki, dieta) powinny być traktowane jako uzupełnienie leczenia podstawowego (leki niesteroidowe, leki biologiczne, fizjoterapia). Obecnie nie mamy jednoznacznych dowodów, by same zmiany diety lub suplementacja probiotykami mogły zastąpić skuteczne farmakologiczne leczenie reumatologiczne.

W praktyce klinicznej współpraca lekarza, fizjoterapeuty i dietetyka pozwala na holistyczne wsparcie pacjenta z AS i omówienie potencjalnych korzyści, ograniczeń oraz bezpieczeństwa takich interwencji.

Bezpieczeństwo stosowania interwencji mikrobiotycznych

Dostępne badania i metaanalizy wykazały, że stosowanie probiotyków oraz prebiotyków w AS charakteryzuje się bardzo korzystnym profilem bezpieczeństwa. Efekty uboczne są rzadkie i zwykle łagodne (głównie przejściowe zaburzenia trawienne, takie jak wzdęcia). Przeciwwskazania stanowią:

  • Stany ostrej biegunki
  • Poważna immunosupresja (np. po przeszczepach narządów)
  • Ciężkie zaburzenia czynności przewodu pokarmowego

W tych przypadkach decyzję o wdrożeniu suplementacji zawsze powinno poprzedzać indywidualne omówienie z lekarzem prowadzącym.

Ograniczenia współczesnych badań i perspektywy rozwoju

Najważniejsze ograniczenia aktualnej wiedzy naukowej obejmują:

  • Małe populacje w analizowanych badaniach (często kilkadziesiąt – kilkaset osób)
  • Znaczną różnorodność kryteriów włączania, długości terapii i doboru szczepów probiotycznych
  • Krótkie okresy obserwacji (zwykle 4–12 tygodni)
  • Brak jednoznacznej standaryzacji dawkowania i rodzaju probiotyków
  • Ograniczony wgląd w molekularne mechanizmy i długoterminowy wpływ interwencji na przebieg AS

W praktyce oznacza to konieczność dalszych, dobrze zaplanowanych, dużych badań klinicznych typu randomizowanego, które pozwolą na opracowanie precyzyjnych wytycznych klinicznych dotyczących interwencji mikrobiotycznych w AS.

Praktyczne zalecenia dla pacjentów i specjalistów

  • U pacjentów z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa warto rozważyć uzupełnienie standardowego leczenia o wsparcie mikrobioty jelitowej, szczególnie przez suplementację probiotykami lub stosowanie diety bogatej w błonnik i produkty fermentowane.
  • Każda interwencja powinna być rozważana indywidualnie, z uwzględnieniem całości obrazu klinicznego i równoległej farmakoterapii.
  • Zawsze należy monitorować aktywność choroby za pomocą uznanych wskaźników (BASDAI, BASFI, CRP, VAS), a w przypadku wprowadzania nowego elementu terapii obserwować ewentualne skutki uboczne.
  • Pacjentom należy wyjaśniać, że terapia mikrobiotyczna jest obiecująca, ale stanowi jedynie wsparcie konwencjonalnego leczenia i nie zastępuje leków reumatologicznych.
  • Współpraca multidyscyplinarna (lekarz, fizjoterapeuta, dietetyk) przynosi najlepsze efekty terapeutyczne i poprawia ogólną jakość życia osób z AS.

Mikrobiota jelitowa w AS – Najczęściej Zadawane Pytania

Czym jest mikrobiota jelitowa i jaka jest jej rola w zesztywniającym zapaleniu stawów kręgosłupa?

Mikrobiota jelitowa to złożony ekosystem miliardów bakterii, które zasiedlają przewód pokarmowy człowieka. Pełnią kluczową rolę w trawieniu, wytwarzaniu niektórych witamin, utrzymaniu szczelności bariery jelitowej i regulacji odporności. U pacjentów z AS skład mikrobioty jest zaburzony – zaobserwowano mniejszą różnorodność i wyraźne przesunięcia liczebności niektórych korzystnych i niekorzystnych szczepów bakterii. To zaburzenie, znane jako dysbioza, przyczynia się prawdopodobnie do nasilenia procesów zapalnych i wpływa na objawy chorobowe.

Jakie są najważniejsze zmiany bakteryjne w mikrobiocie u osób z AS?

Najczęściej opisywane zmiany obejmują znaczące obniżenie poziomu bakterii z grupy Bifidobacterium (uznawanych za korzystne probiotyki) oraz zwiększenie udziału bakterii z grupy Bacteroidetes. Całościowo prowadzi to do spadku ogólnej różnorodności mikroorganizmów w jelicie.

Czy modulacja mikrobioty jelitowej za pomocą probiotyków lub prebiotyków może pomóc w leczeniu AS?

Badania wskazują, że suplementacja probiotykami lub prebiotykami może korzystnie wpływać na skład mikroflory, poprawiać właściwości przeciwzapalne środowiska jelitowego i potencjalnie łagodzić niektóre objawy AS. Należy jednak pamiętać, że skuteczność takich interwencji jest indywidualna, a leczenie mikrobiotyczne powinno stanowić jedynie uzupełnienie terapii reumatologicznej, a nie jej zamiennik.

Czy istnieją konkretne zalecenia co do rodzaju, dawkowania i długości stosowania probiotyków u pacjentów z AS?

Na ten moment nie istnieją oficjalne, jednoznaczne wytyczne dotyczące wyboru szczepów probiotycznych, ich dawki ani optymalnego okresu stosowania u osób z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa. Zaleca się wybór produktów o udokumentowanej jakości i konsultację z lekarzem lub dietetykiem przed rozpoczęciem suplementacji.

Czy dieta może wpływać na objawy zesztywniającego zapalenia stawów kręgosłupa przez zmianę mikrobioty?

Coraz więcej badań sugeruje, że dieta bogata w błonnik, warzywa, owoce i produkty fermentowane sprzyja rozwojowi korzystnej mikroflory jelitowej oraz pomaga regulować odpowiedź zapalną w organizmie. Zmiana diety może więc stanowić ważny element wspierający leczenie AS, zwłaszcza w długofalowej perspektywie.

Jakie są ograniczenia obecnych badań nad mikrobiotą i zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa?

Najważniejsze ograniczenia to niewielka liczba uczestników poszczególnych badań, zróżnicowane kryteria włączania, niewystandaryzowane schematy suplementacji oraz krótki okres obserwacji. Badacze podkreślają też brak jednoznacznego dowodu, że sama modulacja mikrobioty może zastąpić leczenie farmakologiczne.

Czy probiotyki i prebiotyki są bezpieczne dla każdego pacjenta z AS?

Generalnie uznaje się je za bardzo bezpieczne, jednak są sytuacje, w których należy zachować ostrożność (np. ostre infekcje jelitowe, znaczna immunosupresja, ciężkie zaburzenia przewodu pokarmowego). Zawsze warto omówić plan suplementacji z lekarzem prowadzącym, zwłaszcza w przypadku współistnienia innych chorób lub przyjmowania leków biologicznych.

Jak monitorować efekty interwencji ukierunkowanych na mikrobiotę?

Najlepiej obserwować objawy oraz wyniki standardowych wskaźników aktywności choroby (BASDAI, BASFI, CRP, VAS), a ewentualnie – w warunkach badawczych – korzystać z zaawansowanych testów molekularnych określających skład mikroflory jelitowej.

Bibliografia

  • Su, Qin-Yi et al. “Gut microbiota dysbiosis in ankylosing spondylitis: a systematic review and meta-analysis.” Frontiers in cellular and infection microbiology vol. 14 1376525. 1 Oct. 2024, doi:10.3389/fcimb.2024.1376525

Ważna informacja

Uwaga: Treści zamieszczone w tym artykule mają charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie mogą zastąpić profesjonalnej porady medycznej, diagnozy ani leczenia. Zawsze konsultuj się ze swoim lekarzem lub innym wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia w przypadku jakichkolwiek pytań dotyczących stanu zdrowia.

Potrzebujesz profesjonalnej pomocy?

Jeśli zmagasz się z zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa lub innymi dolegliwościami, nie zwlekaj. Skontaktuj się z nami, aby umówić wizytę u jednego z naszych doświadczonych specjalistów. Jesteśmy tutaj, aby Ci pomóc odzyskać zdrowie i sprawność.

Umów wizytę

Autor
Piotr Kostrzębski
mgr fizjoterapii, klinicysta, diagnosta, instruktor badania i terapii stopy
© 2023 Piotrkostrzebski.PL
WYKONANIE WWW FISITE.PL